malarz

Edgar Degas – życie i twórczość

Edgar Degas był francuskim rzeźbiarzem i malarzem impresjonistycznym. Żył w latach 1834-1917 i uznawany jest za jednego z najwybitniejszych malarzy końca XIX wieku. Urodził się w zamożnej rodzinie i początkowo rozpoczął studia prawnicze, jednak nie była to jego droga. Zdecydowanie bardziej lubił malować dlatego wstąpił do Ecole des Beaux Arts i rozpoczął naukę pod okiem Louisa Lamonthe. Kolejne lata młody artysta podróżował szukając jednocześnie swojej ścieżki w malarstwie. Mówiło się o nim, że był człowiekiem pełnym sprzeczności. Oprócz impresjonizmu inspirował go również realizm i romantyzm. Bardzo lubił rysunek. Bardzo często malował tańczące kobiety. Tym czego nie lubił było malarstwo plenerowe, co kłóciło się z impresjonizmem. Wszystko to powodowało, że z jednej strony ciężko mu było jasno określić nurt wokół którego się koncentrował. Z drugiej strony pozwoliło mu stworzyć oryginalne dzieła, w których wszystkie jego zamiłowania starał się łączyć. Degas nie był typem buntownika, który chciałby wywrócić sztukę do góry nogami. Wolał przemycać do nowych nurtów klasyczne rzemiosło i inspiracje zaczerpnięte również spoza malarstwa.

Trudne związki z impresjonistami

Przez długi czas wydawało się, że Edgar Degas i francuski impresjonizm nie są sobie pisani. Mimo iż Degas zaliczany jest do grona impresjonistów jemu samemu ciężko było odnaleźć się w tym środowisku. Nowocześni artyście chcieli odciąć się od klasycznych form i akademickich schematów. Degas z kolei lubił kolekcjonować sztukę, czerpać inspiracje ze starożytnych dzieł. Nie malował pejzaży jak to czynili koledzy po fachu, jeśli już decydował się na ki oraz to i tak malował w pracowni. Ponadto skromny i wycofany charakter Edgara Degasa nie pasował do ekstrawertycznych impresjonistów, którzy wiedli rozrywkowe życie. dopiero znajomość z Eduardem Manetem, twórcą kultowego ‘Śniadania na trawie” diametralnie zmieniła sposób postrzegania sztuki przez Degasa. Odwrócił się wówczas od klasycznego malarstwa na rzecz impresjonizmu w pełni.

Przedmioty zainteresowań Degasa

Znaczna część prac Degasa przedstawia tancerzy. Był to motyw niezwykle lubiany przez artystę, który szczególnie upodobał sobie baletnice. Potrafił uzyskać na obrazie bardzo realistyczny efekt ruchu w tańcu. Wiele obrazów przedstawia również akty kobiece w szczególności prace przedstawiające nagie, myjące lub czeszące się panie. Degas nie skupiał się za bardzo na ukazywaniu osobowości i emocji bohaterów swoich dzieł. Dużo bardziej pasjonował go ruch oraz sposoby na uzyskanie tego efektu na płaskim obrazie. Jako miłośnik rysunku cenił sobie linie i to między innymi dzięki nim potrafił wyczarować na płótnie “ożywione” sceny. Z czasem odkrył siłę i magię fotografii, dzięki której dostrzegł piękno w niewystudiowanych pozach i nieidealnych formach. Dzięki temu malowane przez niego tancerki często przedstawiane są w czasie przerw, w niezbyt ładnych i eleganckich pozach. Podobnie jak seria obrazów z myjącymi się kobietami w roli głównej. Tam również prym wiedzie przede wszystkim realizm a nie wystudiowane piękno. Kobiety zachowują się na nich w sposób naturalny, nie czując niczyjej obecności. Ujęcia przypominają właśnie robione z ukrycia zdjęcia. Podobny zabieg Degas zastosował tworząc obraz “Absynt”, na którym umieścił ponurą parę siedzącą w opustoszałej kawiarni i pijąca tytułowy, mocny trunek. Perspektywa “z ukrycia” wzmocniła wrażenie osamotnienia i pustki zagubionych ludzi. Obraz ten przysporzył malarzowi sporych kłopotów, od krytyki środowiska aż po konieczność ratowania reputacji modeli, których uznano publicznie za alkoholików. Londyńscy krytycy nazwali obraz “wstrętnym” a postacie na nim uwiecznione “obskurnymi”. Potraktowano dzieło Degasa jako przestrogę przed nadużywaniem absyntu, jako substancji mogącej całkowicie zdegenerować człowieka.